ورود ثبت نام

ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز ورود *
مرا بخاطر داشته باش

ایجاد حساب کاربری

گزینه های * دار الزامی می باشند.
نام *
نام کاربری *
رمز ورود *
تائیدیه رمز ورود *
نشانی پست الکترونیک *
تائیدیه نشانی پست الکترونیک *
کد امنیتی *
Reload Captcha

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

گوزن قرمز

Red deer

نام علمی: Cervus elaphus

گوزن قرمز
گوزن قرمز

توصیف:

گوزن قرمز چندین زیرگونه دارد. زیرگونه ایرانی گوزن قرمز یا مرال (Cervus elaphus Maral) به رنگ خاکستری تیره است در زمستان پوشش آن‌ها قهوه‌ای تیره و متمایل به قرمز است و بچه‌های آن‌ها دارای رنگ قهوه‌ای متمایل به قرمز با خال‌های سفید هستند.

گوزن قرمز به‌طور عمومی یک سربلند با گوش‌های بزرگ دارد. فقط گوزن‌های قرمز نر شاخ‌دارند. شاخ مرال هرسال در اواخر زمستان می‌افتد و بلافاصله رشد شاخ جدید آغاز می‌شود. شاخ در حال رشد دارای پوست بوده و پوشیده از موهای کوتاه است. نرهای یک‌ساله معمولاً شاخ ساده و بدون شاخک دارند. در سال‌های بعد شاخک‌های جدیدی به آن اضافه می‌شود که تعداد آن‌ها لزوماً تابع سن حیوان نیست حداکثر رشد شاخ مرال در سن ۸ تا ۱۰ سالگی است، بعدازآن رشد سالانه و تعداد شاخک‌ها کم می‌شود. مرال خیلی پیر شاخ ساده و بدون شاخک دارد با این تفاوت که قطر شاخ با افزایش سن بیشتر می‌شود و عموماً نشان‌دهنده سن حیوان است. در هر شاخ مرال بر بالای پیشانی دو شاخک بلند وجود دارد درحالی‌که در اکثر گوزن‌های اروپایی فقط یک شاخک دیده می‌شود.

یک یال مو دار از گردن تا سینه گوزن‌های قرمز آویزان است و دمی کوتاه و پاهایی باریک و بلند دارند. ارتفاع مرال در حالت ایستاده تا شانه ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتیمتر و وزن آن بین ۱۰۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم است.

محدوده جغرافیایی گوزن قرمز :

گوزن قرمز سابقاً در سراسر نیم‌کره شمالی، از اروپا تا شمال آفریقا، آسیا و شمال آمریکا یافت می‌شد. شکار وسیع و تخریب زیستگاه‌ها محدوده جغرافیایی آن‌ها را کوچک‌تر کرده است. در ایران مرال فقط در جنگل‌های منطقه خزر به‌خصوص در شرق پناهگاه حیات‌وحش دودانگه یافت می‌شود، قبلاً در زاگرس نیز وجود داشته است.

زیستگاه گوزن قرمز :

گوزن قرمز در زمین‌های جنگلی باز با درختان برگ‌ریز، مخلوط برگ‌ریز و مخروطی، جنگل‌های پوشیده از کاج، دشت‌های مرتفع و مناطق کوهستانی باز (گاهی اوقات در مناطق بالای خط رویش درختان)، پوشش‌های انبوه مدیترانه‌ای، چمنزارهای طبیعی، چراگاه‌ها و علفزارها ساکن است.

گوزن قرمز به‌طورکلی در مناطق کوهستانی یافت می‌شود جایی که در تابستان در علفزارهای ارتفاع بالا و زمستان در دره‌ها به سر می‌برند.

تولیدمثل گوزن قرمز:

شاخ‌های گوزن قرمز در پایان زمستان افتاده و شاخ‌های جدید در اواخر تابستان به رشد کامل می‌رسند و فصل جفت‌گیری پس‌ازآن آغاز می‌شود. نرهای غالب (برتر) قادر به حفظ تعداد بیشتری از ماده‌ها هستند. آن‌ها از قلمروی متحرک خود دفاع می‌کنند. نرها با نعره‌های خود قلمرو و ماده‌های تحت کنترلشان را از نرهای دیگر محافظت می‌کنند. مبارزه بین نرهای برتر و مزاحم‌ها می‌تواند شدید باشد و باعث آسیب، خستگی یا مرگ شود. در فصل جفت‌گیری گله‌ها معمولاً از یک نر بزرگ و شش ماده به همراه بچه‌های یک‌ساله تشکیل‌شده است. ماده‌ها در سن ۱٫۵ تا ۲٫۵ سالگی به رشد اجتماعی می‌رسند و بالغ می‌شوند. نرها در یک‌سالگی به بلوغ می‌رسند اما تا ۶ سالگی نمی‌توانند برای جفت‌گیری رقابت کنند و در آن زمان به بلوغ اجتماعی می‌رسند.

گوزن قرمز

بارداری حدود ۲۳۵ روز طول می‌کشد و در اواسط بهار یک یا به‌ندرت دو نوزاد به دنیا می‌آیند. این تولیدمثل سالیانه کم با مراقبت‌های مادرانه جبران می‌شود. درست پس از تولد، گوزن ماده و نوزادش برای مدتی تنها زندگی می‌کنند. پس از حدود ۱۶ روز بچه گوزن قادر به پیوستن به گله است و پس از حدود ۶۰ روز از شیر گرفته می‌شود. گوزن‌های ماده با مخفی کردن بچه‌ها خود در مناطقی جدا در طول چند هفته اول زندگی از آن‌ها محافظت می‌کنند. گوزن ماده یک سال از بچه خود مراقبت می‌کند اما گوزن نر در مراقبت از بچه‌های خود مشارکت نمی‌کند.

طول عمر گوزن قرمز:

طول عمر طبیعی آن‌ها حدود ۱۵ سال است اما یک حیوان اسیر حدود ۲۷ سال عمر می‌کند.

رفتار گوزن قرمز:

گوزن‌های قرمز حیواناتی اجتماعی هستند. ماده‌ها و جوان‌ها جز در فصل جفت‌گیری جدا از نرها زندگی می‌کنند. آن‌ها در تابستان تشکیل گله‌های بزرگی می‌دهند که یک گوزن ماده بر آن‌ها مسلط است. با نزدیک شدن فصل جفت‌گیری گوزن‌های نر در ترکیب گله‌ها وارد می‌شوند. در بهار جفت‌ها از یکدیگر جدا می‌شوند، ماده‌ها برای زایمان گله را ترک می‌کنند درحالی‌که گوزن‌های نر گله‌های تابستانه مردانه خود را تشکیل می‌دهند. گوزن‌های نر فقط در طول فصل جفت‌گیری قلمرو طلب هستند و در غیر این صورت در مقابل دیگر گوزن‌های نر پرخاشگر نیستند.

گوزن‌های قرمز صبح خیلی زود و آخر عصر می‌چرند. آن‌ها در طول روز و میانه‌های شب غیرفعال هستند و اغلب اوقات مشغول جویدن نشخوار خود هستند.

ارتباطات و ادراک گوزن قرمز:

گوزن‌های قرمز دارای حواس بینایی، شنوایی و بویایی قوی هستند و با استفاده از این حواس و همچنین لامسه ارتباط برقرار می‌کنند.

آن‌ها حیوانات پر سروصدایی هستند. نوزادها بع بع می‌کنند، ماده‌ها خرخر می کنند و فریاد می‌کشند و نرها نعره می‌کشند که برای جذب همسر و اعلام قلمرو در فصل جفت‌گیری استفاده می‌شود و می‌تواند از فاصله دور شنیده شود.

رژیم غذایی گوزن قرمز:

گوزن قرمز از برگ‌ها و علف‌های مختلفی تغذیه می‌کند آن‌ها از شبدر، بنفشه، قاصدک‌ها، گل آستر و همچنین قارچ‌ها و سرشاخه درختان تغذیه می‌کنند. آن‌ها حیواناتی نشخوارکننده هستند بنابراین غذایشان را برمی‌گردانند و مجدداً می‌جوند تا به هضم غذا کمک کنند.

شکارچیان گوزن قرمز:

شیرهای کوهی، گرگ‌ها، خرس‌ها و پلنگ‌ها شکارچیان گوزن قرمز هستند. بزرگ‌سالان سالم به‌ندرت شکار می‌شوند. آن‌ها از طریق گردآمدن به دورهم از خود محافظت می‌کنند همچنین از شاخ‌ها و سم‌های تیز برای حفاظت خود استفاده می‌کنند.

نقش در اکوسیستم:

گوزن‌های قرمز از طریق چریدن برای شکل‌دهی به اجتماعات گیاهی در مناطق زندگی خود اهمیت دارند. همچنین آن‌ها در طول سال به‌عنوان یک منبع شکار برای شکارچیان بزرگی مانند خرس قهوه‌ای مهم هستند.

اهمیت اقتصادی برای انسان: مثبت

گوزن‌های قرمز جهت شکار و استفاده از گوشت برای تغذیه، پوست، خز، دندان و شاخ‌ها ارزشمند بوده‌اند. امروزه ازلحاظ اقتصادی برای صنعت گردشگری باارزش هستند.

اهمیت اقتصادی برای انسان: منفی

گوزن قرمز به‌عنوان یک آفت برای کشاورزی در نظر گرفته می‌شود. چریدن زیاد می‌تواند باعث آسیب به درختان ارزشمند و محصولات کشاورزی شود. گوزن قرمز ممکن است باعث گسترش برخی از امراض احشام مانند سل گاوی و meningeal worms شود.

وضعیت بقاء و تهدیدات اصلی گوزن قرمز :

گوزن قرمز هیچ‌گونه وضعیت حفاظتی خاصی ندارد اما شکار بیش‌ازاندازه و تغییر و تبدیل زیستگاه‌ها منجر به کاهش توزیع طبیعی و فراوانی آن‌ها شده است.

تهدید اصلی، مخلوط کردن زیرگونه‌های مختلف آسیایی به اروپایی و بالعکس و همچنین هیبریداسیون است. همچنین معرفی حیوانات آمریکای شمالی به اروپا موجب شیوع انگل‌ها و بیماری‌ها به جمعیت‌های قبلی شده است (برای مثال کرم‌های کبدی).

شکار بی‌رویه و خرابی و تکه‌تکه کردن زیستگاه‌ها برای افزایش کشاورزی و شهرسازی در برخی از مناطق از دیگر مشکلات برای برخی از زیرگونه‌ها می‌باشند اما به نظر نمی‌رسد که در حال حاضر  یک تهدید جدی برای این گونه‌ها باشد.

گوزن قرمز
گوزن قرمز

 

گوزن قرمز

red deer

منابع : 

- https://animaldiversity.org

- http://www.iucnredlist.org

-  Eskandar Firouz (14 October 2005). The Complete Fauna of Iran

- راهنمای پستانداران ایران، سازمان حفاظت محیط زیست 1355 : فرد.ا.هرینگتون، بیژن فرهنگ دره شوری

تشی هندی

فروردين 12, 1397 676
 

ببر مازندران

بهمن 22, 1396 1489

سنجاب ایرانی

بهمن 07, 1396 1336

خرس قطبی

مهر 03, 1396 1932

تنبل

مرداد 08, 1396 1863

ارکا

تیر 27, 1396 1879

شیر

تیر 12, 1396 2530

خرس آفتاب

تیر 02, 1396 2416

نظرات (0)

نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان - ثبت نام کنید و یا وارد حساب خود شوید.
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما
logo-samandehi

Copyright © 2017 - 2018 koodakedana.ir
Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC 3.0 BY