ورود ثبت نام

ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز ورود *
مرا بخاطر داشته باش

ایجاد حساب کاربری

گزینه های * دار الزامی می باشند.
نام *
نام کاربری *
رمز ورود *
تائیدیه رمز ورود *
نشانی پست الکترونیک *
تائیدیه نشانی پست الکترونیک *
کد امنیتی *
Reload Captcha

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

دنباله‌دارها

  • دنباله‌دار هالیتصویر دنباله‌دار هالی که ۸ مارس ۱۹۸۶ توسط ویلیام لیلر گرفته‌شده است. (NASA/NSSDC)
  • دنباله‌دار هیل-پاپتصویر دنباله‌دار هیل-پاپ که توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته‌شده است. (NASA/JPL)
  • دنباله‌دار نیتتصویر دنباله‌دار نیت که توسط تلسکوپ کیت پیت گرفته‌شده است. (NASA, NOAO, NSF, T.Rector, Z.Levay and L.Frattare)

توپ‌های برفی کثیف 

در سفرمان به منظومه شمسی اگر خوش شناس باشیم با آنچه به نظر می‌رسد توپ‌های غول‌پیکر یخی هستند روبرو می‌شویم که نام آن‌ها دنباله‌دار است. برخی از ستاره شناسان به آن‌ها توپ‌های برفی کثیف یا توپ‌های گلی یخی می‌گویند زیرا آن‌ها عمدتاً از یخ و قطعات سنگ ساخته‌شده‌اند. یخ آن‌ها می‌تواند متشکل از یخ آب و گازهای منجمد باشد. اگرچه اکثر اجرام کوچک منظومه شمسی در اکتشافات اخیر شناسایی‌شده‌اند اما دنباله‌دارها را از دوران باستان می‌شناخته‌اند زیرا دنباله‌دارها تنها اجرام کوچکی در منظومه شمسی هستند که با چشمان غیرمسلح می‌توان آن‌ها را دید. چینی‌ها مشاهده دنباله‌دارهایی را ۲۶۰ سال پیش از میلاد مسیح ثبت کرده‌اند. دنباله‌دارهایی که در مداری به دور خورشید گردش می‌کنند چشم‌اندازی مهیج را به وجود می‌آورند.

  • دنباله‌دار ویلد ۲تصویر نزدیک از دنباله‌دار ویلد ۲ که توسط فضاپیمای استارداست گرفته‌شده است. (NASA/JPL-Caltech)
  • تصویر فواره گاز از هسته دنباله‌دار هالیتصویر فواره گاز از هسته دنباله‌دار هالی که توسط فضاپیمای جیوتو از آژانس فضایی اروپا گرفته‌شده است. (NASA/NSSDC)
  • دنباله‌دار تمپل ۱نمایی از دنباله‌دار تمپل ۱ که توسط کاوشگر دیپ ایمپکت ناسا گرفته‌شده است. (NASA/JPL-Caltach/UMD)

دم دنباله‌دار

دنباله‌دارها قابل‌دیدن نیستند تا زمانی که به خورشید نزدیک شوند. هنگامی‌که آن‌ها شروع به گرم شدن می‌کنند یک تغییر شکل شگفت‌انگیزی برجای می‌گذارند. گردوغبار و گازهایی که درون دنباله‌دار منجمد شده‌اند شروع به منبسط شدن کرده و در سرعت‌های انفجاری به بیرون پاشیده می‌شوند. قسمت جامد دنباله‌دار هسته و پوشش گردوغبار و گاز اطراف آن کما (گیسو – coma) نامیده می‌شود. بادهای خورشیدی باعث می‌شود که مواد کما به‌صورت دم در پشت دنباله‌دار برای بیش از یک‌میلیون مایل ادامه یابد. هنگامی‌که نور خورشید بر این مواد می‌تابد آن‌ها شروع به درخشش می‌کنند و دم معروف دنباله‌دار را شکل می‌دهند. اگر شرایط جوی مناسب باشد دنباله‌دارها و دم‌هایشان را می‌توان به‌طور کاملاً روشن از زمین دید. برخی از دنباله‌دارها ممکن است تا تعداد سه عدد دم جداگانه داشته باشند، یکی به‌طور عمده از گاز هیدروژن تشکیل‌شده و با چشم قابل‌دیدن است، دم دیگر از گردوغبار و به رنگ سفید درخشان می‌تابد، درحالی‌که دم سوم پلاسمایی معمولاً نازک و به رنگ آبی می‌درخشد. هنگامی‌که زمین از میان دنباله‌های گردوغبار به‌جامانده از دنباله‌دارها عبور می‌کند ذرات وارد جو زمین می‌شوند و بارش‌های شهابی را به وجود می‌آورند. برخی از دنباله‌دارها در مداری قرار می‌گیرند که در فواصل زمانی معین به دور خورشید می‌چرخند و به آن‌ها دنباله‌دارهای دوره‌ای می‌گویند. دنباله‌دارهای دوره‌ای هر زمان که به خورشید نزدیک می‌شوند مواد بسیاری را از دست می‌دهند و سرانجام پس‌ازاینکه تمام این مواد از بین رفت از فعالیت متوقف‌شده و در منظومه شمسی به‌صورت توپی تاریک از سنگ و گردوغبار سرگردان می‌شوند. دنباله‌دار هالی احتمالاً معروف‌ترین مثال از دنباله‌دارهای دوره‌ای است. هالی هر ۷۶ سال یک‌بار ظاهر می‌شود.

تصویری از دنباله‌دار شومیکرلوی ۹ کمی قبل از برخورد با سیاره مشتری، این تصویر توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته‌شده است. (NASA/JPL)

مهمان‌هایی از دوردست‌ها

ظهور ناگهانی این اجرام اسرارآمیز در دوران باستان اغلب یک نشانه بد و هشداری برای وقوع یک فاجعه بوده است. ما می‌دانیم که بیشتر دنباله‌دارها از یک‌لایه متراکم در گوشه منظومه شمسی پدیدار می‌شوند. ستاره شناسان این لایه متراکم را ابر اورات می‌نامند. آن‌ها بر این باورند که گرانش حاصل از عبور گاه‌به‌گاه ستاره‌ها یا دیگر اجرام می‌تواند برخی از دنباله‌دارها را به بیرون از ابر اورات بزند و آن‌ها را به سفری در منظومه شمسی بفرستد. دنباله‌دارها می‌توانند به زمین برخورد کنند. در ژوئن سال ۱۹۰۸ میلادی چیزی در اتمسفر بالای شهر تونگوسکا در سیبری منفجر شد. انفجار نیرویی برابر با ۱۰۰۰ بمب هیروشیما داشت و درختان صدها مایل را نابود کرد. عدم وجود اثری از قطعات شهاب‌سنگ برخی از دانشمندان را به این فکر انداخت که ممکن است دلیل انفجار دنباله‌دار کوچکی بوده که در اثر برخورد با اتمسفر منفجرشده است. همچنین ممکن است برخورد یک دنباله‌دار دلیل انقراض دایناسورها بوده باشد. بسیاری از ستاره شناسان اعتقاددارند ممکن است دنباله‌دارهایی که در دوران باستان با زمین برخورد کرده‌اند بیشتر آب سیاره ما را آورده باشند. اگرچه امکان دارد در آینده زمین بتواند دوباره مورد اصابت یک دنباله‌دار بزرگ قرار گیرد، در حال حاضر دنباله‌دارها اجرامی شگفت‌انگیز هستند که در آسمان شب به‌سادگی به راه خود ادامه می‌دهند.

Comets

دنباله‌دارها

منبع : www.seasky.org

ترجمه : کودک دانا دات آی آر

www.koodakedana.ir

سیارک

مهر 24, 1396 2789

پلوتون

شهریور 31, 1396 2594

نپتون

شهریور 17, 1396 2747

اورانوس

شهریور 04, 1396 2739

زحل

مرداد 25, 1396 2666

مشتری

مرداد 13, 1396 2122

بهرام

مرداد 06, 1396 3135

زمین

تیر 31, 1396 2110

ناهید

تیر 24, 1396 2793

عطارد

تیر 17, 1396 4356

خورشید

تیر 09, 1396 2635

نظرات (0)

نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان - ثبت نام کنید و یا وارد حساب خود شوید.
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما
logo-samandehi

Copyright © 2017 - 2018 koodakedana.ir
Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC 3.0 BY